Guitarthai : "เธอ" ที่คุณเรียกว่า "แม่"

"เธอ" ที่คุณเรียกว่า "แม่"

ปัจจุบันนี้ โลกเราได้ก้าวหน้าไปมาก เมื่อพูดถึงความก้าวหน้า ก็น่าจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีกับสิ่งที่เรียกว่าวิวัฒนาการ การพัฒนา ความเจริญก้าวหน้าต่าง ๆ ที่ประดังเข้ามา จนเราก็กลายเป็นส่วนหนึ่งในวงจรของความก้าวหน้านั้น ๆ โดยที่เราไม่รู้ตัว

มองง่าย ๆ จากเรื่องใกล้ตัว

ความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ก็คือสิ่งที่คนส่วนใหญ่พึงต้องการจะได้รับ

ความก้าวหน้าทางด้านการเงิน ก็เป็นสิ่งที่คนอีกส่วนหนึ่งต้องการค้นหา

ความก้าวหน้าในเรื่องความรัก ก็เป็นสิ่งที่วัยรุ่นสมัยนี้เรียนรู้กันได้รวดเร็วมาก (หรือเปล่า?) และหาทางไขว่คว้าเพื่อจะเรียนรู้กันอยู่เนือง ๆ

...

...

...

เราเอาตัวเราเข้าไปอยู่ในวงจรความก้าวหน้าเหล่านั้น จนบางครั้งอาจลืมบางสิ่งบางอย่างในชีวิต

ก่อนที่เราจะได้ก้าวเข้าสู่วงจรเหล่านั้น เรามาจากไหน?

ก่อนที่เราจะมีสังคม เรามาจากจุดไหน?

ก่อนที่เราจะเริ่มเรียนรู้ เรามาจากจุดไหน?

ก่อนที่เราจะมีตัวตนบนโลกใบนี้ เรามาจากจุดไหน?

เอาเป็นว่าก่อนที่เราจะทำอะไรก็ตาม เราลืมอะไรไปหรือเปล่า?? ว่าเรามาจากจุดไหน??

บางครั้ง เราทุ่มเทให้กับสิ่งต่าง ๆ จนลืมใส่ใจคนที่มีความหมายในชีวิตเราไปรึเปล่า? บางสิ่งบางอย่างสามารถจัดซื้อ จัดหา สิ่งมาทดแทนใหม่ได้

แต่สำหรับชีวิตของคนหนึ่งคนกับอายุที่เพิ่มขึ้นตามวัน เวลาและเรื่องราวต่าง ๆ ที่จะเป็นความทรงจำพร้อมทั้งกำลังใจในบั้นปลายของชีวิต มันไม่สามารถใช้เงินแลกซื้อ เพื่อลดอายุ เพื่อขีดเขียนเรื่องราว สร้างภาพความทรงจำ เพื่อประทับตราความประทับใจ และเพื่อเป็นกำลังใจในชีวิตได้

เงินไม่สามารถที่จะแลกซื้อสิ่งเหล่านี้ได้ แต่เราสามารถทำให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นได้ด้วยตัวเราเองในตอนที่เรายังมีโอกาสได้ทำมัน ขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกที่จะทำตอนที่ยังมีโอกาสให้ทำ ทำตอนที่โอกาสหลุดลอยไปแล้ว หรือ ไม่เคยคิดจะกระทำมันเลย